Test z Psychiczna deprywacja i Zdeněk Matějček

Deprywacja psychiczna i Zdeněk Matějček: Kompleksowa analiza

Pytanie 1 z 50%

Praskie badanie niechcianych dzieci, przeprowadzone w latach 1970-2002, doszło do wniosku, że niechciane dzieci nie mają w życiu znacząco więcej problemów psychicznych i społecznych.

Test: Deprywacja emocjonalna dzieci, Deprywacja psychiczna, Deprywacja w dzieciństwie

20 pytań

Pytanie 1: Praskie badanie niechcianych dzieci, przeprowadzone w latach 1970-2002, doszło do wniosku, że niechciane dzieci nie mają w życiu znacząco więcej problemów psychicznych i społecznych.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Badanie wykazało, że niechciane dzieci miały więcej problemów psychicznych, niższe wykształcenie i więcej problemów społecznych, co jest sprzeczne z twierdzeniem, że nie miałyby znacząco więcej problemów.

Pytanie 2: Co według Zd. Matějčka przede wszystkim obejmuje i do czego jest kluczowa potrzeba pozytywnej tożsamości?

A. Do poczucia pewności życiowej i stabilnych więzi emocjonalnych z osobą opiekującą się.

B. Do zdrowej świadomości własnego „ja”, przyswojenia ról społecznych i wyznaczenia celów wartościowych.

C. Do zapewnienia stałości, porządku i sensu w bodźcach zewnętrznych, aby stawały się one doświadczeniami.

D. Do odpowiedniej ilości i zmienności bodźców zewnętrznych dla optymalnego poziomu aktywności.

Wyjaśnienie: Potrzeba pozytywnej tożsamości według Zd. Matějčka oznacza zdrową świadomość własnego „ja”, która jest warunkiem przyswojenia ról społecznych i wyznaczenia celów wartościowych dla własnych dążeń. Pozostałe opcje opisują inne potrzeby psychiczne według Matějčka.

Pytanie 3: Złożone traumy rozwojowe powstają, jeśli osobą, która wielokrotnie powoduje traumę, jest sam opiekun.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Złożone traumy rozwojowe pojawiają się w sytuacjach, gdy sam opiekun jest wielokrotnie źródłem traumy dla dziecka, naruszając w ten sposób jego poczucie bezpieczeństwa i pewności.

Pytanie 4: Dzieci cierpiące na deprywację psychiczną cechuje podwyższona inteligencja emocjonalna (EQ).

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Deprywacja psychiczna prowadzi do obniżonej inteligencji emocjonalnej (EQ), niezdolności do rozumienia własnych emocji oraz dysregulacji emocjonalnej.

Pytanie 5: Które z poniższych stwierdzeń najlepiej opisuje konsekwencje deprywacji psychicznej dla rozwoju poznawczego, zgodnie z materiałami do nauki?

A. Dochodzi przede wszystkim do znacznego obniżenia zdolności intelektualnych i IQ.

B. Przejawia się przede wszystkim niższą zdolnością do wykorzystywania wiedzy i umiejętności, a także trudnościami z uogólnianiem i koncentracją.

C. Główną konsekwencją jest obniżona inteligencja emocjonalna i niezdolność do rozumienia własnych emocji.

D. Dzieci z domów dziecka wykazują w średnim wieku wysoką kompetencję społeczną.

Wyjaśnienie: Materiały do nauki wskazują, że deprywacja psychiczna prowadzi do opóźnienia rozwoju poznawczego we wczesnym wieku i przejawia się raczej niższą zdolnością do wykorzystywania wiedzy, umiejętności, rozumienia, tzw. zdolności do pracy, a także niższą zdolnością do uogólniania, mentalizacji, motywacji i koncentracji. Nie chodzi tu przede wszystkim o obniżenie zdolności intelektualnych. Obniżona inteligencja emocjonalna jest konsekwencją dla rozwoju emocjonalnego, a kompetencja społeczna wiąże się z rozwojem społecznym.