Streszczenie Przetwarzanie sygnałów i diagnostyka
Przetwarzanie Sygnałów i Diagnostyka: Kompleksowy Przewodnik
Wstęp
W tym materiale zapoznasz się z przetwarzaniem sygnałów w dziedzinie częstotliwości i czasowo-częstotliwościowej. Celem jest zrozumienie, jak transformata Fouriera i jej warianty ujawniają skład spektralny sygnałów, jak postępować z danymi niestacjonarnymi oraz jak wybrać odpowiednie metody analizy do diagnostyki i przetwarzania sygnałów.
Definicja: Transformata Fouriera przekształca sygnał z dziedziny czasu do dziedziny częstotliwości i pokazuje, jaki jest rozkład amplitudy i fazy w zależności od częstotliwości.
Podstawy transformacji Fouriera i DFT
Zasada działania
- Dyskretna transformacja Fouriera (DFT) przekształca skończoną próbkę sygnału dyskretnego w dyskretne widmo.
- Próbkowanie sygnału ciągłego z okresem $T_x$ (częstotliwość próbkowania $f_x = 1/T_x$) daje próbki $x[kT_x]$, a dla $N$ próbek otrzymujemy
$$X\left[\frac{n}{N T_x}\right] = T_x \sum_{k=0}^{N-1} x\left[kT_x\right] e^{-\frac{2\pi k n}{N}},\quad n=0,1,\dots,N-1$$
- Rozdzielczość częstotliwościowa wynosi $\Delta f = f_x / N = 1 / (N T_x)$.
Definicja: Odwrotna DFT rekonstruuje sygnał z jego widma zgodnie z zależnością
$$x[n] = \frac{1}{N T_x} \sum_{k=0}^{N-1} X\left[\frac{k}{N T_x}\right] e^{\frac{2\pi k n}{N}},\quad n=0,1,\dots,N-1$$
Uwaga na aliasing i periodyczność
- DFT zakłada sygnał okresowy. Jeśli sygnał nie jest okresowy, pojawia się zjawisko wycieku widmowego (ang. spectral leakage).
- Widmo jest okresowe z okresem $f_s = f_x$, tzn. $X(f) = X(f - f_s)$. Dlatego częściej stosuje się widmo jednostronne dla $f\in[0, f_s/2]$.
Okienkowanie i tłumienie wycieku
- Wyciek widmowy powoduje, że energia nie rozkłada się wyłącznie na dokładną częstotliwość, ale rozprzestrzenia się na sąsiednie częstotliwości.
- Funkcje okna (np. Hanninga, Hamminga) redukują wyciek, wygładzając przejścia na końcach okna.
Definicja: Okno Hanninga jest przykładem funkcji, która mnoży krótki fragment sygnału, zmieniając w ten sposób jego wartości brzegowe w celu uzyskania lepszych właściwości częstotliwościowych.
Widmo jednostronne i dwustronne
- Widmo dwustronne przedstawia częstotliwości dodatnie i ujemne. Dla sygnałów rzeczywistych częstotliwości ujemne są lustrzanym odbiciem częstotliwości dodatnich.
- Widmo jednostronne przedstawia tylko $f\ge 0$ do $f_s/2$ i jest w praktyce bardziej przejrzyste.
Praktyczny przykład DFT
- Przykład: sygnał dyskretny o częstotliwości 1 Hz, próbkowanie $f_x=20,\mathrm{Hz}$ (czyli $T_x=0.05,\mathrm{s}$), $N=60$ próbek (0–2.95 s).
- Krok widma $\Delta f = f_x / N = 20/60 = 1/3,\mathrm{Hz}$.
- Widmo ma maksima przy 1 Hz, a także przy częstotliwościach odpowiadających symetrii widma (np. 19 Hz odpowiada składowej przy $-1,\mathrm{Hz}$ dzięki periodyczności DFT).
Ograniczenia analizy Fouriera
- Transformata Fouriera wymaga liniowego i stacjonarnego systemu oraz stałych parametrów sygnału.
- W przypadku sygnałów nieliniowych lub niestacjonarnych, uzyskane spektrum stanowi uśrednioną informację, która może maskować krótkotrwałe zdarzenia (impulsy).
Definicja: Wyciek widmowy (spectral leakage) to rozmycie energii składowej widmowej na sąsiednie częstotliwości w wyniku ograniczonej długości sygnału lub niewłaściwego okna.
Przetwarzanie czasowo-częstotliwościowe (sygnały niestacjonarne)
Gdy parametry sygnału zmieniają się w czasie, analiza Fouriera dla całej długości sygnału może nie być wystarczająca. Stosujemy metody czasowo-częstotliwościowe do śledzenia ewolucji widma w czasie.
Krótkookresowa transformata Fouriera (STFT)
- STFT oblicza transformatę Fouriera z krótkich, nakładających się segmentów sygnału.
$$X(t,\omega) = \int_{-\infty}^{\infty} x(\tau) h(\tau - t) e^{-j\omega\tau} d\tau$$
- Funkcja okna $h(t)$ określa długość segmentu. Zakładamy, że krótki segment jest (w przybliżeniu) stacjonarny.
- Widmo amplitudowe można znormalizować czynnikiem korekcyjnym
$$A(t,\omega) = 2 \frac{\left| X(t,\omega) \right|}{\frac{1}{T_w} \int_{0}^{T_w} h(\tau) d\tau}$$
- Długość okn
Masz już konto? Zaloguj się
Sygnały w częstotliwościach
Klíčové pojmy: DFT przekształca skończony sygnał dyskretny w dyskretne widmo za pomocą $\Delta f = f_x/N$, Odwrotna DFT odtwarza sygnał zgodnie ze wzorem $x[n]=\frac{1}{N T_x}\sum_{k=0}^{N-1} X[\frac{k}{N T_x}] e^{\frac{2\pi k n}{N}}$, Wyciek widmowy powstaje z sygnału nieokresowego i jest tłumiony za pomocą okien (Hanninga, Hamminga), Widmo jest okresowe z okresem $f_s$ i dlatego powszechnie stosuje się widmo jednostronne $[0, f_s/2]$, STFT: $X(t,\omega)=\int x(\tau) h(\tau-t) e^{-j\omega\tau} d\tau$, kompromis między czasem a częstotliwością, Spektrogram to $P_{SP}(t,\omega)=|S_t(\omega)|^2$ i przedstawia energię w płaszczyźnie czasowo-częstotliwościowej, Transformata falkowa: $W(a,b)=\frac{1}{\sqrt{|a|}}\int s(t)\psi((t-b)/a) dt$ zapewnia analizę wielorozdzielczą, Dłuższe okno poprawia rozdzielczość w dziedzinie częstotliwości, krótsze okno poprawia rozdzielczość w dziedzinie czasu, Dla krótkich impulsów preferuj transformaty falkowe lub krótkie okna z dużym nakładaniem się, Przed analizą zawsze rozważ stacjonarność, liniowość i długość danych