Test z Nerwy czaszkowe: Anatomia, funkcje i badanie

Pytanie 1: W przypadku centralnego, jednostronnego uszkodzenia nerwu podjęzykowego (nervus hypoglossus) dochodzi do atrofii i fascykulacji po stronie uszkodzonego języka.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: W przypadku centralnego, jednostronnego uszkodzenia nerwu podjęzykowego (nervus hypoglossus) język przy wysuwaniu skręca się w stronę zdrową, a atrofia ani fascykulacje nie występują.

Pytanie 2: Które z poniższych objawów są charakterystyczne dla zespołu rzekomoopuszkowego (pseudobulbárního syndromu) i odróżniają go od zespołu opuszkowego (bulbárního syndromu)?

A. Wzmożony odruch żuchwowy

B. Atrofia i fascykulacje języka

C. Labilność emocjonalna

D. Obniżony lub zniesiony odruch gardłowy

Wyjaśnienie: Zespół opuszkowy (bulbární syndrom) objawia się obniżonym lub zniesionym odruchem gardłowym i żuchwowym, atrofią i fascykulacjami języka. Zespół rzekomoopuszkowy (pseudobulbární syndrom) natomiast charakteryzuje się wzmożonym odruchem żuchwowym, obecnym odruchem gardłowym, językiem bez większych zmian oraz często labilnością emocjonalną. Dlatego wzmożony odruch żuchwowy i labilność emocjonalna są objawami odróżniającymi zespół rzekomoopuszkowy od zespołu opuszkowego. Atrofia i fascykulacje języka oraz obniżony lub zniesiony odruch gardłowy są typowe dla zespołu opuszkowego.

Pytanie 3: Badanie ruchomości gałek ocznych, wielkości i symetrii źrenic, ich reakcji na światło (fotoreakcji) oraz akomodacji należy do metod badania nerwów okoruchowych.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Materiały StudyFi podają, że nerwy czaszkowe N. III, N. IV i N. VI są badane wspólnie. Dla N. III opisano badanie ruchomości gałek ocznych (część ruchowa), a także badanie kształtu, szerokości źrenic (wielkości i symetrii), reakcji źrenic na światło (fotoreakcji) oraz akomodacji (część parasympatyczna). Sekcja zbiorcza „Nerwy czaszkowe – badanie oczu” również wymienia „Ruchomość gałek ocznych i utrzymanie w pozycji końcowej, oczopląs”, „Wielkość, symetria źrenic”, „Fotoreakcja (reakcja na światło) – reakcja bezpośrednia i pośrednia” oraz „Akomodacja” jako elementy badania.

Pytanie 4: Które z poniższych stwierdzeń dotyczących reakcji źrenic na światło jest prawdziwe?

A. Część aferentna odruchu zwężenia źrenicy na światło jest zapewniana przez Nervus oculomotorius (N. III).

B. Fizjologiczna reakcja źrenicy na światło obejmuje jej rozszerzenie (mydriazę).

C. W przypadku uszkodzenia Nervus opticus (N. II), przy oświetleniu chorego oka, zarówno reakcja bezpośrednia, jak i pośrednia będą zniesione.

D. Jeśli uszkodzona jest część przywspółczulna Nervus oculomotorius (N. III), to przy oświetleniu zdrowego oka, reakcja pośrednia w chorym oku będzie zniesiona.

Wyjaśnienie: Część aferentna reakcji źrenic na światło jest zapewniana przez Nervus opticus (N. II), a nie N. III. Fizjologiczna reakcja źrenicy na światło to jej zwężenie. W przypadku uszkodzenia Nervus opticus (N. II), przy oświetleniu chorego oka, rzeczywiście zarówno reakcja bezpośrednia, jak i pośrednia są zniesione. Ponadto, w przypadku uszkodzenia części przywspółczulnej Nervus oculomotorius (N. III), przy oświetleniu zdrowego oka, reakcja pośrednia w chorym oku jest zniesiona.

Pytanie 5: Podczas badania odruchu rogówkowego pacjent patrzy w inną stronę, a wacikiem delikatnie dotykamy rogówki.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Badanie odruchu rogówkowego przeprowadza się w ten sposób, że pacjent patrzy w inną stronę, a wacikiem delikatnie dotykamy rogówki, a nie twardówki.