Streszczenie Transmisja sygnału w telekomunikacji
Transmisja Sygnału w Telekomunikacji: Kompleksowa Analiza
Wprowadzenie
Fala elektromagnetyczna jest formą rozchodzenia się pola elektromagnetycznego, które przenosi energię i informację w przestrzeni. W tym materiale zapoznasz się z podstawowymi wielkościami, właściwościami fal, polaryzacją, zachowaniem podczas przechodzenia przez różne ośrodki oraz praktycznymi przykładami zastosowań.
Definicja: Fala elektromagnetyczna jest periodycznym drganiem pola elektrycznego $E$ i indukcji magnetycznej $B$, które rozchodzi się w przestrzeni i w którym wektory $E$, $B$ oraz prędkość rozchodzenia się są wzajemnie prostopadłe.
Podstawowe wielkości fizyczne i zależności
Prędkość propagacji
W próżni prędkość fal elektromagnetycznych wynosi dokładnie $$ c = 2.99792458 \cdot 10^{8} ; \mathrm{m},\mathrm{s}^{-1}. $$ Do typowych obliczeń przyjmuje się w przybliżeniu $$ c \approx 3 \cdot 10^{8} ; \mathrm{m},\mathrm{s}^{-1}. $$ Prędkość w innym ośrodku wyznaczamy za pomocą zależności $$ v = \frac{c}{\sqrt{\varepsilon_{\mathrm{r}}\mu_{\mathrm{r}}}}, $$ gdzie $\varepsilon_{\mathrm{r}}$ to względna przenikalność elektryczna, a $\mu_{\mathrm{r}}$ to względna przenikalność magnetyczna ośrodka. Np. dla wody $\varepsilon_{\mathrm{r}} = 81$, $\mu_{\mathrm{r}} = 1$, zatem $\v = \frac{1}{9}c$.
Długość fali i częstotliwość
Między częstotliwością $f$ a długością fali $\lambda$ zachodzi zależność $$ \lambda = \frac{c}{f}. $$ Dla fal w ośrodku o prędkości $v$ zależność jest analogiczna: $\lambda = v/f$.
Definicja: Długość fali $\lambda$ to odległość między dwoma sąsiednimi punktami znajdującymi się w tej samej fazie drgań fali.
Struktura fali elektromagnetycznej
- Fala elektromagnetyczna składa się z dwóch składowych opisanych przez wektory $E$ i $B$.
- W fali postępowej $E$ i $B$ są w tej samej fazie i oscylują poprzecznie do kierunku propagacji.
- Kierunek propagacji określa reguła prawej dłoni: palce od $E$ do $B$, odchylony kciuk wskazuje kierunek propagacji.
Definicja: Polaryzacja to orientacja wektora natężenia pola elektrycznego $E$ w przestrzeni; promieniowanie dipolowe jest zazwyczaj spolaryzowane liniowo.
Polaryzacja a anteny
- Dipol promieniuje falę o stałym kierunku wektora $E$ (polaryzacja liniowa).
- Aby odebrać sygnał, dipol odbiorczy musi być zorientowany w tym samym kierunku co dipol nadawczy, w przeciwnym razie odbierane napięcie może być zerowe.
Powstawanie fal i antena
- Antena (dipol elektromagnetyczny) to przewodnik o długości $l$ z prądem drgającym z wysoką częstotliwością.
- W fali stojącej napięcie i prąd mają rozkład z węzłami i strzałkami.
- Długość dipola półfalowego jest równa połowie długości fali: $$ l = \frac{\lambda}{2}. $$
Tabela: typy dipoli i odpowiadające im długości
| Typ anteny | Zależność długości |
|---|---|
| Dipol półfalowy | $l = \frac{\lambda}{2}$ |
| Pręt ćwierćfalowy (koniec uziemiony) | $l = \frac{\lambda}{4}$ |
Odbicie, dyfrakcja i cień
- Fale elektromagnetyczne odbijają się od powierzchni przewodzących (metali).
- Ugięcie (dyfrakcja) zależy od stosunku wymiarów przeszkody do długości fali:
- Gdy wymiary przeszkody >> $\lambda$, za przeszkodą powstaje cień (fala nie przenika).
- Gdy wymiary << $\lambda$, fala ugina się za przeszkodą i przenika dalej.
Praktyczna konsekwencja: dla pasm UKF (fale metrowe i krótsze) często wymagana jest bezpośrednia widoczność między antenami, ponieważ powstaje cień podobny do światła.
Przykłady i obliczenia
- Obliczenie długości fali dla nadajnika o częstotliwości $f=100\ \mathrm{MHz}$: $$ \lambda = \frac{c}{f} = \frac{3\cdot 10^{8}}{100\cdot 10^{6}} = 3\ \mathrm{m}. $$
- Radiolokator: jeśli odbity impuls powrócił po $t = 60\ \mu\mathrm{s}$, odległość obiektu wynosi $$ l = \frac{ct}{2} = \frac{3\cdot 10^{8} \cdot 60\cdot 10^{-6}}{2} = 9;000\ \mathrm{m}. $$
- Urządzenie pracujące na częstotliwości $433{,}92\ \mathrm{MHz}$ ma długość fali $$ \lambda = \frac{c}{433{,}92\cdot 10^{6}} \approx 0{,}691;\mathrm{m}. $$
Definicja: Radiolokator (RADAR) określa odległość o
Masz już konto? Zaloguj się
Fale elektromagnetyczne — Podstawy
Klíčové pojmy: Elektromagnetické vlnění tvoří vektory $E$ a $B$ kolmé k sobě, Ve vakuu $c=2.99792458\cdot10^{8}\;\mathrm{m}\,\mathrm{s}^{-1}$, Vlnová délka $\lambda=\frac{c}{f}$, Rychlost v prostředí $v=\frac{c}{\sqrt{\varepsilon_{\mathrm{r}}\mu_{\mathrm{r}}}}$, Půlvlnný dipól má délku $l=\frac{\lambda}{2}$, Lineární polarizace vyžaduje shodnou orientaci vysílacího a přijímacího dipólu, Odraz nastane, pokud jsou rozměry překážky >> $\lambda$, Difrakce umožňuje pronikání vlnění při rozměrech překážky << $\lambda$, Radiolokátor určí vzdálenost $l=\frac{ct}{2}$, Pro praktické výpočty lze použít $c\approx 3\cdot10^{8}\;\mathrm{m}\,\mathrm{s}^{-1}$