Podcast o Tajemnica lekarska i postępowanie karne

Přepis

Ondřej: Większość ludzi myśli, że jak tylko zrobisz coś niezgodnego z prawem, to od razu jest z tego przestępstwo i idziesz przed sąd.

Anna: Dokładnie tak. Ale tak naprawdę to tylko połowa prawdy. Nie każde złamanie prawa oznacza, że popełniłeś przestępstwo.

Ondřej: Serio? To brzmi dość ważne. No to przyjrzyjmy się temu. Słuchacie StudyFi Podcast.

Anna: Dokładnie tak. Wszystko to definiuje Kodeks karny. On nam mówi, co jest przestępstwem i jaka kara za nie grozi. Pełni więc funkcję ochronną, prewencyjną, ale i represyjną.

Ondřej: Czyli taki podręcznik o tym, czego nie wolno?

Anna: Można tak powiedzieć. Dzieli się na część ogólną, gdzie są pojęcia, i szczególną, gdzie są już konkretne przestępstwa. Ważne jest, że to, czego nie ma w ustawie, nie jest przestępstwem.

Ondřej: No dobra, a jaka jest więc ta kluczowa różnica? Dlaczego nie każde działanie niezgodne z prawem jest przestępstwem?

Anna: Kluczowe jest zawinienie. Żeby to było przestępstwo, musi być zamiar, albo w niektórych przypadkach wystarczy też niedbalstwo.

Ondřej: Czyli przestępstwa jeszcze jakoś się dzielą?

Anna: Tak, na występki i zbrodnie. Występki to wszystkie przestępstwa nieumyślne i te umyślne z karą do pięciu lat. Wszystko inne, poważniejsze, to zbrodnie.

Ondřej: Czyli ukraść w sklepie gumy do żucia to nie to samo co... no, coś znacznie gorszego. Ma to sens.

Anna: Dokładnie. A jeśli przestępstwo popełni nieletni, czyli ktoś między 15 a 18 rokiem życia, mówimy o przewinieniu, a kary są łagodniejsze.

Ondřej: No to przejdźmy jeszcze do tego zawinienia. Co dokładnie jest zamiar, a co niedbalstwo?

Anna: Zawinienie to wewnętrzna postawa sprawcy. Zamiar może być bezpośredni, kiedy sprawca coś chciał spowodować i to spowodował, albo ewentualny – wiedział, że to się może stać, i był z tym pogodzony.

Ondřej: A to niedbalstwo?

Anna: Ona jest albo świadoma – kierowca jedzie szybko, wie, że może kogoś potrącić, ale ma nadzieję, że to się nie stanie. Albo nieświadoma – lekarz coś zaniedba, nie wiedział o ryzyku, ale powinien i mógł wiedzieć.

Ondřej: Super, to jest jasne. Dzięki za wyjaśnienie, Anno.

Anna: Nie ma za co.