Streszczenie Rzymskie prawo okresu przedjustyniańskiego
Prawo rzymskie okresu przedjustyniańskiego: Przegląd i analiza
Wstęp
Niniejszy materiał omawia główne rzymskie i wczesnośredniowieczne kodyfikacje prawa, które kształtowały praktykę prawną późnego antyku i wczesnego średniowiecza. Skupimy się na zbiorach przeznaczonych dla poddanych rzymskich oraz dla ludności barbarzyńskiej, na ustawie o cytowaniu oraz na pierwszych próbach systematyzacji konstytucji cesarskich.
Definicja: Kodyfikacja = systematyczne spisanie norm prawnych w spójny zbiór, mające na celu uporządkowanie i stabilizację prawa.
Przegląd głównych kodyfikacji
Lex Romana Burgundionum
- Niewielki zbiór prawa przeznaczony dla rzymskich poddanych w Burgundii.
- Powstała na przełomie V i VI wieku.
- W praktyce nie utrzymała się długo; szybko wyparła ją obszerniejsza kodyfikacja wizygocka.
Definicja: Poddani = mieszkańcy pod panowaniem określonego władcy; tutaj: ludność rzymska żyjąca pod władzą Burgundów.
Lex Romana Visigothorum (Brewiarz Alaryka)
- Opublikowana w 506 roku.
- Wydana tuż przed zwycięstwem Franków nad Wizygotami; motyw polityczny: przeciągnięcie rzymskich poddanych na swoją stronę.
- Zawiera zarówno dawne prawo (ius), jak i nowsze ustawy cesarskie (leges).
- Większość fragmentów uzupełniona zwięzłym wykładem lub interpretacją, wyjątkiem jest Podręcznik Gajusa (Gaius).
Ciekawostka: Lex Romana Visigothorum była gestem politycznym Alaryka, który chciał nakłonić ludność rzymską do współpracy przeciwko Frankom.
Edictum Theodorici (Edykt Teodoryka)
- Edykt wizygockiego króla Teodoryka (ogłoszony w latach 493–507).
- Obowiązujący zarówno dla Gotów, jak i Rzymian; pełnił funkcję zarówno prawa rzymskiego, jak i „barbarzyńskiego”.
- Z wyjątkiem postanowień dotyczących przysięgi oczyszczającej stanowi wyłącznie dawne prawo rzymskie.
- Podzielony na 155 krótkich artykułów; zbiór jest przedstawiony w formie wykładu lub opracowania, a nie oryginalnych tekstów.
Definicja: Przysięga oczyszczająca = barbarzyństwo w praktyce prawnej, gdzie oskarżony lub świadek składał przysięgę na swoją niewinność lub prawdziwość zeznań.
Kodyfikacja przed okresem justyniańskim
Ustawa cytacyjna (Lex citationis)
- Wydana w roku 426 przez cesarzy Teodozjusza II (Cesarstwo Wschodniorzymskie) i Walentyniana III (Cesarstwo Zachodniorzymskie).
- Stanowiła, że sędzia musiał preferować opinie pięciu klasyków rzymskiej jurysprudencji: Gaiusa, Papiniana, Paulusa, Ulpiana, Modestyna.
- W przypadku kolizji opinii decyduje Papinian; jeśli Papinian milczy, sędzia może wybrać.
- Ustawa cytacyjna ukazuje upadek myśli prawniczej: ustawa sama nakazuje, jak cytować autorytety, zamiast by jurysprudencja samodzielnie rozstrzygała spory.
Kodeks Gregoriański i Kodeks Hermogeniański
- Nieoficjalne, prywatne zbiory konstytucji cesarskich powstałe w IV wieku (za Dioklecjana i później).
- Przyczyna powstania: nieprzejrzystość źródeł prawa i potrzeba ich uporządkowania dla praktyki.
- Gregoriański zebrał konstytucje od Hadriana do Dioklecjana; Hermogeniański skupił się przede wszystkim na Dioklecjanie.
- Zachowały się fragmentarycznie, ale stanowią podstawę dla późniejszych Kodeksów Teodozjańskiego i Justyniańskiego.
Kodeks Teodozjański
- Pierwsza oficjalna próba rozległej kodyfikacji cesarskiej od Ustawy XII Tablic.
- Opierał się na Kodeksie Gregoriańskim i Hermogeniańskim; zawiera stare i nowe prawo (ius i leges).
- Dzieli się na 16 ksiąg, a dalej na tytuły z chronologicznie uporządkowanymi konstytucjami aż do Teodozjusza.
- Opublikowany krótko przed upadkiem Cesarstwa Zachodniorzymskiego; utrzymał się jako podstawa prawna dla Rzymian i Kościoła katolickiego aż do XI wieku.
Czy wiesz, że Kodeks Teodozjański służył jako „prawo narodowe Rzymian i Kościoła katolickiego” aż do XI wieku, zanim został wyparty przez późniejsze kodyfikacje justyniańskie?
Porównanie kluczowych zbiorów
| Zbiór | Adresaci | Data | Treść | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Lex Romana Burgundionum | Rzymianie w Burgundii | przełom V/VI w. | Krótki zbiór prawa rzymskiego | Wkrótce wyparty przez brewiarz |
Masz już konto? Zaloguj się
Rzymskie i wczesnośredniowieczne kodyfikacje
Klíčové pojmy: Lex Romana Burgundionum: krótki zbiór dla poddanych rzymskich, V/VI wiek., Lex Romana Visigothorum (Brewiarz Alaryka): 506 rok, ius + leges, motywy polityczne., Edictum Theodorici: 493–507, 155 artykułów, głównie stare prawo rzymskie., Ustawa o cytowaniu (426): preferencja pięciu klasycznych prawników: Gajus, Papinianus, Paulus, Ulpianus, Modestinus., Codex Gregorianus/Hermogenianus: prywatne zbiory z IV wieku, podstawy dla późniejszych kodeksów., Codex Theodosianus: pierwszy oficjalny wielki kodeks, 16 ksiąg, utrzymał się aż do XI wieku., Wizygockie i burgundzkie zbiory często zawierały interpretacje tekstów., Kodyfikacje łączyły ius (dawną jurysprudencję) i leges (konstytucje cesarskie).