Test z Przyczynowość w badaniach epidemiologicznych

Przyczynowość w Badaniach Epidemiologicznych: Przewodnik dla Studentów

Pytanie 1 z 50%

Badanie kohortowe jest najsilniejszym projektem obserwacyjnym do określania przyczynowości.

Test: Kauzacja w epidemiologii, Szczepienia, Alkohol a zdrowie

20 pytań

Pytanie 1: Badanie kohortowe jest najsilniejszym projektem obserwacyjnym do określania przyczynowości.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Badanie kohortowe jest w materiałach StudyFi określane jako najsilniejszy projekt obserwacyjny do określania przyczynowości, ponieważ temporalność jest w nim jasno wykazana.

Pytanie 2: Zgodnie z kontrfaktyczną definicją przyczynowości w epidemiologii, prawdziwe jest, że:

A. X powoduje Y, jeśli Y nie wystąpiłoby bez X.

B. Przyczynowość to różnica między możliwymi wynikami, które są kontrfaktyczne (nieobserwowalne).

C. Zamiana przyczyny i skutku jest jej głównym problemem.

D. Zmiana w X prowadzi do zmiany w Y przy zachowaniu tych samych warunków.

Wyjaśnienie: Kontrfaktyczna definicja przyczynowości stwierdza, że X powoduje Y, jeśli Y nie wystąpiłoby bez X. Ponadto podsumowuje, że przyczynowość to różnica między tymi alternatywami, które są kontrfaktyczne (nieobserwowalne). Stwierdzenie o zamianie przyczyny i skutku jest jednym z problemów przyczynowości a korelacji, a nie samą definicją. Stwierdzenie o zmianie w X prowadzącej do zmiany w Y jest podstawową ideą przyczynowości, a nie specyficznie definicją kontrfaktyczną.

Pytanie 3: Na podstawie badań na bliźniętach, autyzm ma jedynie minimalny komponent genetyczny.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Badania na bliźniętach pokazują, że autyzm ma silny komponent genetyczny, którego odziedziczalność wynosi około 80%.

Pytanie 4: Proponowane biologiczne mechanizmy łączące szczepienia z autyzmem, takie jak tiomersal, składniki wirusowe czy „autyzm jelitowy”, zostały stopniowo obalone.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Proponowane mechanizmy łączące szczepienia z autyzmem, takie jak tiomersal, składniki wirusowe czy „autyzm jelitowy”, zostały stopniowo obalone. Ilość rtęci w tiomersalu jest wielokrotnie niższa niż naturalna ekspozycja i metabolizuje się inaczej niż metylortęć, przy czym nie udowodniono żadnego wiarygodnego mechanizmu biologicznego.

Pytanie 5: Co stało się z częstością występowania autyzmu po usunięciu tiomersalu (konserwantu rtęciowego) ze szczepionek, zgodnie z materiałami do nauki?

A. Częstość występowania autyzmu zaczęła spadać, co potwierdziło związek przyczynowy z tiomersalem.

B. Częstość występowania autyzmu ustabilizowała się i pozostała niezmieniona.

C. Częstość występowania autyzmu nadal rosła, co obaliło pierwotne podejrzenia dotyczące tiomersalu.

D. Częstość występowania autyzmu nie została zmieniona, ponieważ tiomersal nigdy nie był znaczącym składnikiem szczepionek.

Wyjaśnienie: Materiały do nauki wyraźnie stwierdzają: „Pierwotne podejrzenia dotyczące tiomersalu (konserwantu rtęciowego) zostały obalone nawet po jego usunięciu ze szczepionek – częstość występowania autyzmu nadal rosła.” oraz „usunięcie tiomersalu ze szczepionek → częstość występowania autyzmu nie spadła”. To bezpośrednio obala hipotezę o związku przyczynowym między tiomersalem a autyzmem.