Podcast o Przestępstwa przeciwko zdrowiu w Czechach

Přepis

Jakub: Krystyno, wyobraź sobie, że ktoś ukradnie w sklepie gumy do żucia. A teraz wyobraź sobie, że ktoś obrabuje bank. Dlaczego prawo patrzy na to zupełnie inaczej, mimo że w obu przypadkach to kradzież?

Kristýna: Świetne pytanie, Jakubie! I właśnie ta różnica jest sednem materialnego prawa karnego. Słuchacie Studyfi Podcast.

Jakub: Więc gdzie znajdziemy tę różnicę? W jakiejś ogromnej księdze ustaw?

Kristýna: W zasadzie tak. Tą księgą jest Kodeks karny. On nam mówi dwie zasadnicze rzeczy: co jest przestępstwem i jaka kara za nie grozi. Nie zajmuje się tym, jak przebiega śledztwo, to jest kwestia procesowego prawa karnego.

Jakub: Dobrze, więc Kodeks karny definiuje „przestępstwa”. Ale często słyszę słowa takie jak występek i zbrodnia. Co one oznaczają?

Kristýna: To prostsze, niż się wydaje. Występki to wszystkie przestępstwa nieumyślne i te umyślne, gdzie grozi kara maksymalnie do pięciu lat. Na przykład ta kradzież gum do żucia.

Jakub: A zbrodnia to zatem wszystko inne? To obrabowanie banku?

Kristýna: Dokładnie tak. Zbrodnie to po prostu te poważniejsze przestępstwa. A jeśli coś takiego popełniłby na przykład szesnastolatek, nie nazywamy tego przestępstwem, ale „czynem karalnym”, a kary są łagodniejsze.

Jakub: Wspomniałaś o umyśle i niedbalstwie. To brzmi jak kluczowa różnica.

Kristýna: Absolutnie! Nazywa się to zawinieniem. Czyli jaki sprawca miał wewnętrzny stosunek do tego, co robił. Albo chciał coś zrobić, co jest umyślnością…

Jakub: …albo nie chciał, ale się stało. To niedbalstwo?

Kristýna: Dokładnie. W przypadku niedbalstwa albo wiedział, że to się może stać, ale liczył, że się nie stanie. To jest niedbalstwo świadome. Albo nie wiedział, chociaż powinien i mógł wiedzieć. I to jest niedbalstwo nieświadome. Na przykład u lekarzy albo kierowców.

Jakub: Rozumiem. Więc to wewnętrzne nastawienie jest właściwie ważniejsze niż sam wynik. Dzięki, Krystyno!

Kristýna: Cała przyjemność po mojej stronie! A wam dziękujemy za wysłuchanie.