Test z Pobieranie krwi i kaniulacja u zwierząt gospodarskich

Pobieranie krwi i kaniulacja u zwierząt: Kompletny przewodnik dla studentów

Pytanie 1 z 50%

Podczas pobierania krwi z żyły szyjnej (v. jugularis) zaleca się pobieranie z lewej strony szyi, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia nerwu błędnego (n. vagus).

Test: Pobieranie krwi u przeżuwaczy, Kaniulacja dożylna u bydła

20 pytań

Pytanie 1: Podczas pobierania krwi z żyły szyjnej (v. jugularis) zaleca się pobieranie z lewej strony szyi, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia nerwu błędnego (n. vagus).

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Materiały do nauki wskazują, że lepiej jest pobierać krew z PRAWEJ strony szyi, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia nerwu błędnego (n. vagus).

Pytanie 2: Ogólna zasada pobierania krwi u zdrowych osobników pozwala na pobranie maksymalnie 2% masy ciała.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Ogólna zasada mówi, że u zdrowych osobników możemy pobrać maksymalnie 1% masy ciała.

Pytanie 3: Które z poniższych kroków są niezbędne do prawidłowego uzyskania osocza z pobranej próbki krwi?

A. Dodanie środka przeciwzakrzepowego do próbki

B. Wirowanie próbki przez 10 minut przy 3000 obr./min

C. Pozostawienie krwi do krzepnięcia na 12–24 godziny

D. Krzepnięcie krwi w termostacie w temperaturze 37 °C

Wyjaśnienie: Podczas badania parametrów osocza konieczne jest dodanie do pobranej próbki środka przeciwzakrzepowego (np. heparyny lub EDTA). Osocze uzyskuje się następnie poprzez wirowanie próbki przez 10 minut przy prędkości 3000 obr./min. Pozostawienie krwi do krzepnięcia na 12–24 godziny i krzepnięcie krwi w termostacie w temperaturze 37 °C to kroki służące do uzyskania surowicy, a nie osocza.

Pytanie 4: Które z poniższych stwierdzeń prawidłowo opisuje technikę pobierania krwi z żyły ogonowej (v. coccygea) u przeżuwaczy lub związaną z nią specyficzną kwestię?

A. Nakłucie igłą powinno być wykonane prostopadle do brzusznej powierzchni ogona, w linii środkowej, około 10-15 cm doogonowo od nasady ogona, w miejscu trzonu kręgu.

B. Podczas pobierania z żyły ogonowej (v. coccygea) zawsze priorytetem jest nakłucie tętnicy, ponieważ krew jest jaśniejsza i łatwiejsza do analizy.

C. Jeśli krew nie wypływa, zaleca się natychmiastowe całkowite wyjęcie igły i spróbowanie nowego nakłucia około 20 cm bardziej doogonowo.

D. Po pobraniu krwi zaleca się silne uciśnięcie miejsca nakłucia bezpośrednio ręką przez kilka minut.

Wyjaśnienie: Materiały do nauki wskazują, że 'nakłucie igłą wykonujemy prostopadle do brzusznej powierzchni ogona, w linii środkowej, około 10-15 cm doogonowo od nasady ogona' oraz 'Aplikujemy w miejscu trzonu kręgu! (NIE w połączeniu międzykręgowym)'. Dlatego pierwsza opcja jest prawidłowa. Druga opcja jest nieprawidłowa, ponieważ chociaż tętnica jest często nakłuwana, a krew jest jaśniejsza, materiał nie wskazuje, że jest to priorytet. Trzecia opcja jest nieprawidłowa, ponieważ materiały zalecają 'delikatne przekłucie w inne miejsce lub krótkie wycofanie' lub 'pobranie wykonać około 5 cm bardziej doogonowo', a nie natychmiastowe wyjęcie i nowe nakłucie 20 cm dalej. Czwarta opcja jest nieprawidłowa, ponieważ w celu uciśnięcia po pobraniu materiały podają 'słomę umieszczamy pod ogonem i opuszczamy ogon'.

Pytanie 5: Czy można przepłukać kaniulę ze skrzepem roztworem soli fizjologicznej z heparyną?

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Jeśli w kaniuli jest skrzep, można ją przepłukać roztworem soli fizjologicznej z heparyną.