Test z Odżywianie mineralne roślin
Odżywianie mineralne roślin: Klucz do ich wzrostu i przetrwania
Test: Mineralne odżywianie roślin, Azot w roślinach, Siarka w roślinach
20 pytań
Pytanie 1: Rośliny nie mogą aktywnie zmieniać pH w ryzosferze, ponieważ pobieranie składników mineralnych przez korzenie nie ma żadnego udowodnionego wpływu na chemizm gleby.
A. Tak
B. Nie
Wyjaśnienie: Rośliny aktywnie zmieniają pH w ryzosferze, na przykład podczas pobierania jonów azotanowych (NO3-) ryzosfera ulega alkalizacji, natomiast podczas pobierania jonów amonowych (NH4+) ulega zakwaszeniu. Ponadto korzenie wydzielają substancje organiczne, takie jak kwasy i cukry, które bezpośrednio i pośrednio wpływają na chemizm gleby.
Pytanie 2: Które stwierdzenie dokładnie opisuje funkcję fitosideroforów w procesie pozyskiwania żelaza przez rośliny?
A. Są to enzymy związane z błoną, redukujące Fe3+ do Fe2+ na powierzchni korzeni wszystkich roślin.
B. Zapewniają translokację żelaza przez ksylem w formie kompleksów z kwasami organicznymi.
C. Są to specyficzne chelaty wydzielane przez korzenie traw, które po związaniu żelaza umożliwiają pobranie kompleksu chelatowego do komórki i jego późniejszą redukcję wewnątrzkomórkową.
D. Służą do magazynowania nadmiaru żelaza w formie fitoferrytyn w wakuolach.
Wyjaśnienie: Fitosiderofory to specyficzne chelaty wydzielane przez korzenie traw. Te chelaty wiążą się z żelazem, a powstały kompleks chelatowy jest pobierany do komórki, gdzie następuje wewnątrzkomórkowa redukcja żelaza. Mechanizm ten występuje wyłącznie u traw.
Pytanie 3: Fitohormony z grupy cytokinin bezpośrednio regulują pobieranie jonów azotanowych przez korzenie roślin.
A. Tak
B. Nie
Wyjaśnienie: Materiały StudyFi wskazują, że fitohormony z grupy cytokinin indukują tworzenie enzymu reduktazy azotanowej, który jest zaangażowany w asymilację jonów azotanowych. Na diagramie opisującym regulację pobierania, translokacji i asymilacji jonów azotanowych cytokininy nie są wymienione jako bezpośredni regulator pobierania jonów azotanowych ani ekspresji genów dla ich transporterów.
Pytanie 4: Enzym nitrogenaza jest odporny na obecność tlenu w środowisku.
A. Tak
B. Nie
Wyjaśnienie: Enzym nitrogenaza jest nieodwracalnie uszkadzany przez tlen.
Pytanie 5: Które z poniższych stwierdzeń poprawnie opisuje część procesu symbiotycznej fiksacji azotu między rośliną a bakterią?
A. Aktywacja lektyn na powierzchni włośników korzeniowych rośliny żywicielskiej pod wpływem nod-faktorów ułatwia wnikanie bakterii.
B. Bakterie Rhizobium w odpowiedzi na flawonoidy z korzeni rośliny indukują ekspresję genów nod i produkcję nod-faktorów.
C. Przekształcenie jonów amonowych w azotany (nitryfikacja) jest kluczową fazą dla powstania symbiozy brodawkowej.
D. Po wniknięciu bakterii do komórek kory dochodzi najpierw do bezpośredniej fiksacji azotu cząsteczkowego przez enzym reduktazę azotanową.
Wyjaśnienie: Opcje 0 i 1 dokładnie opisują etapy powstawania wiązania symbiotycznego, przedstawione w materiałach StudyFi w części „PRZEBIEG POWSTAWANIA WIĄZANIA SYMBIOTYCZNEGO”. Konkretnie, wydzielanie flawonoidów z korzeni roślin wyzwala u bakterii Rhizobium indukcję genów nod i tworzenie nod-faktorów (punkt 1 i 2). Nod-faktory następnie aktywują w roślinie lektyny na powierzchni włośników korzeniowych, co ułatwia wnikanie bakterii (punkt 3). Opcja 2 opisuje nitryfikację, która jest procesem przemiany azotu w glebie, a nie fazą fiksacji symbiotycznej. Opcja 3 jest błędna, ponieważ fiksację azotu cząsteczkowego przeprowadza enzym nitrogenaza, a nie reduktaza azotanowa (która służy do redukcji azotanów), a ponadto nie dochodzi do niej „najpierw” po wniknięciu, lecz dopiero po utworzeniu bakteroidów i leghemoglobiny (punkt 5 i 6).