Test z Molier - Skąpiec

Pytanie 1: „Skąpiec” jest dziełem barokowym, co potwierdza jego stylistyka.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: „Skąpiec” powstał w epoce baroku, ale jest dziełem klasycystycznym. Jego stylistyka jest zgodna z zasadami klasycyzmu, takimi jak przestrzeganie zasad trzech jedności, klarowność języka i moralizatorski charakter.

Pytanie 2: Kiedy Molier napisał i po raz pierwszy wystawił swoją komedię „Skąpiec”?

A. Napisał w 1668 roku, a wystawił 9 września 1668 roku.

B. Napisał w 1666 roku, a wystawił 9 września 1668 roku.

C. Napisał w 1668 roku, a wystawił 1 września 1668 roku.

D. Napisał w 1670 roku, a wystawił 9 września 1670 roku.

Wyjaśnienie: Zgodnie z materiałami, utwór „Skąpiec” został napisany w 1668 roku i po raz pierwszy wystawiony 9 września tego samego roku w Théâtre du Palais-Royal w Paryżu.

Pytanie 3: W Akcie III Kleant i Harpagon odbywają pierwszą kłótnię, w której Kleant otwarcie wyznaje ojcu swoją miłość do Marianny i deklaruje, że nie zrezygnuje z niej.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Pierwsza otwarta kłótnia Kleanta i Harpagona, podczas której Kleant wyznaje swoją miłość do Marianny i odmawia z niej rezygnacji, ma miejsce w Akcie IV, a nie w Akcie III. W Akcie III Kleant jedynie wyraża swoje uczucia do Marianny, co wywołuje zazdrość Harpagona, a potem zamawia drogie słodycze i biżuterię, by upokorzyć ojca, ale nie dochodzi wtedy do bezpośredniego wyznania miłości i deklaracji niezrzeczenia się Marianny przed ojcem.

Pytanie 4: Walery był osobą, która ukradła szkatułkę Harpagona z dziesięcioma tysiącami talarów.

A. Tak

B. Nie

Wyjaśnienie: Szkatułkę z dziesięcioma tysiącami talarów ukradł Strzałka, służący Kleanta. Walery został niesłusznie oskarżony o kradzież przez Jakuba i przez nieporozumienie przyznał się do „kradzieży” serca Elizy, co Harpagon źle zinterpretował jako przyznanie się do kradzieży szkatułki.

Pytanie 5: W jaki sposób Harpagon planuje zabezpieczyć przyszłość Elizy, aranżując jej małżeństwo z Anzelmem?

A. Wydaje ją za Anzelma, ponieważ jest bogaty, co zaspokaja jego własne potrzeby finansowe.

B. Zmusza Elizę do poślubienia Anzelma, licząc na jego wsparcie finansowe w przyszłości, co potwierdzają ustalenia w akcie V.

C. Wydaje Elizę za Anzelma ze względu na jego status społeczny i dobre maniery, które zapewnią jej szacunek w towarzystwie.

D. Chce wydać Elizę za Anzelma, ponieważ uważa, że to zapewni jej stabilną przyszłość, a sam Anzelm jest osobą zamożną.

Wyjaśnienie: W Akcie I Harpagon planuje wydać Elizę za bogatego Anzelma, co jest podyktowane jego skąpstwem i chęcią zapewnienia jej 'stabilnej przyszłości' (z perspektywy Harpagona, oznacza to brak obciążeń finansowych dla niego). Opcja 0 jest częściowo prawdziwa, ale koncentruje się na 'jego własnych potrzebach finansowych', co jest bardziej ogólne. Opcja 1 odnosi się do ustaleń w Akcie V, co nie jest pierwotnym powodem Harpagona w aranżacji ślubu w Akcie I, a także skupia się na jego zmuszaniu dzieci, co jest mniej precyzyjnym opisem motywacji dotyczącej Anzelma. Opcja 2 nie ma poparcia w tekście, który mówi o Anzelmie jedynie jako o 'bogatym'.