Test z Metody radioanalityczne i detekcja promieniowania

Pytanie 1: Wspieranie wzrostu roślin w rolnictwie należy do zastosowań promieniowania radioaktywnego.

A. Ano

B. Ne

Wyjaśnienie: Materiały StudyFi wymieniają zastosowania promieniowania radioaktywnego w energetyce, analizie próbek, datowaniu wieku, medycynie, sterylizacji (żywności, wody, materiałów medycznych, nasion), sygnalizacji (czujniki dymu) oraz mutacjach genetycznych (pszenica twarda = semolina), ale nie wspominają o wspieraniu wzrostu roślin w rolnictwie.

Pytanie 2: Czy komory jonizacyjne i detektory scyntylacyjne są używane jako detektory w spektroskopii gamma?

A. Ano

B. Ne

Wyjaśnienie: Zgodnie z materiałami StudyFi, w spektroskopii gamma stosuje się komory jonizacyjne, liczniki Geigera-Müllera, detektory scyntylacyjne i detektory półprzewodnikowe.

Pytanie 3: Które stwierdzenie najlepiej charakteryzuje detektory półprzewodnikowe zgodnie z dostarczonymi materiałami StudyFi?

A. Mają 30-krotnie gorszą rozdzielczość energetyczną niż detektory scyntylacyjne.

B. Działają na zasadzie wypełnienia gazem i jonizacji gazu.

C. Są często chłodzone ciekłym azotem, ale nowsze modele mogą pracować również w temperaturze pokojowej.

D. Są wykonane wyłącznie z materiałów organicznych i wykrywają tylko promieniowanie alfa.

Wyjaśnienie: Zgodnie z materiałami StudyFi, detektory półprzewodnikowe mają 30-krotnie lepszą rozdzielczość energetyczną niż detektory scyntylacyjne, a nie gorszą. Są analogią do detektorów jonizacyjnych, gdzie gaz jest zastąpiony półprzewodnikiem, a nie działają na zasadzie wypełnienia gazem. Są wykonane z nieorganicznych monokryształów germanu i mogą być używane do detekcji promieniowania gamma, a nie wyłącznie z materiałów organicznych do promieniowania alfa. Materiały StudyFi podają, że są chłodzone ciekłym azotem, ale w nowszych detektorach stosuje się elektroniczny system chłodzenia, a niektóre pracują również w temperaturze pokojowej, co odpowiada prawidłowej odpowiedzi.

Pytanie 4: Które stwierdzenie poprawnie opisuje różnice między komorami jonizacyjnymi a detektorami Geigera-Müllera?

A. Komory jonizacyjne charakteryzują się liniową odpowiedzią w szerokim zakresie intensywności promieniowania, natomiast detektory Geigera-Müllera, dzięki powstaniu wyładowania, wykrywają nawet małe aktywności.

B. Detektory Geigera-Müllera są wypełnione argonem pod ciśnieniem atmosferycznym, natomiast komory jonizacyjne gazem pod ciśnieniem niższym niż atmosferyczne.

C. Detektory Geigera-Müllera są wykorzystywane w radioterapii, natomiast komory jonizacyjne są przeznaczone głównie do spektrometrii.

D. Z jednego pierwotnego elektronu w komorze jonizacyjnej powstaje do 10^10 elektronów wtórnych, co umożliwia detekcję intensywnego promieniowania.

Wyjaśnienie: Komory jonizacyjne charakteryzują się liniową odpowiedzią w szerokim zakresie intensywności promieniowania, ale mają niską wydajność detekcji (tylko dla intensywnego promieniowania jonizującego). Natomiast w detektorach Geigera-Müllera z jednego pierwotnego elektronu powstaje do 10^10 elektronów wtórnych, co prowadzi do wyładowania i umożliwia detekcję nawet małych aktywności. Komory jonizacyjne są wykorzystywane w radioterapii, a nie do spektrometrii, a detektory Geigera-Müllera są wypełnione gazem pod ciśnieniem niższym niż atmosferyczne, a nie argonem pod ciśnieniem atmosferycznym. Powstanie 10^10 elektronów wtórnych jest charakterystyczne dla detektorów Geigera-Müllera, a nie dla komór jonizacyjnych, które mają niską wydajność detekcji.

Pytanie 5: W pozytonowej tomografii emisyjnej do używanych radionuklidów zalicza się 11 C, 13 N, 15 O i 18 F.

A. Ano

B. Ne

Wyjaśnienie: Materiały StudyFi podają, że używane radionuklidy w pozytonowej tomografii emisyjnej to 11 C, 13 N, 15 O i 18 F.