Podcast o Badanie stanu psychicznego w postępowaniu karnym

Badanie stanu psychicznego w postępowaniu karnym: Przewodnik

Podcast

Badanie stanu psychicznego w postępowaniu karnym0:00 / 1:49
0:001:00 pozostało
JakubWyobraź sobie, że w telewizji lecą wiadomości o dwóch różnych wypadkach. Jeden kierowca dostaje tylko mandat, drugi idzie na kilka lat do więzienia. A przecież obaj zrobili prawie to samo. Jak to możliwe?
KristýnaŚwietne pytanie, Jakubie! Kluczem jest materialne prawo karne. I dokładnie o tym będziemy dzisiaj rozmawiać.

Badanie stanu psychicznego w postępowaniu karnym

Délka: 1 minut

Přepis

Jakub: Wyobraź sobie, że w telewizji lecą wiadomości o dwóch różnych wypadkach. Jeden kierowca dostaje tylko mandat, drugi idzie na kilka lat do więzienia. A przecież obaj zrobili prawie to samo. Jak to możliwe?

Kristýna: Świetne pytanie, Jakubie! Kluczem jest materialne prawo karne. I dokładnie o tym będziemy dzisiaj rozmawiać.

Jakub: Super. Słuchacie StudyFi Podcast. Więc, Krystyno, co to właściwie jest?

Kristýna: To jest w zasadzie instrukcja, która definiuje, co jest przestępstwem i jaka kara za nie grozi. Wszystko to znajdziemy w Kodeksie karnym. Ma on kilka funkcji – ochronną, prewencyjną, ale też represyjną.

Jakub: Czyli nie każde bezprawne działanie jest automatycznie przestępstwem?

Kristýna: Dokładnie tak. Dzieli się na występki, czyli te mniej poważne, i zbrodnie. A dla nieletnich od piętnastu do osiemnastu lat mamy specjalną kategorię, która nazywa się przewinieniem.

Jakub: Czyli to trochę jak sortowanie prania? Białe, kolorowe i to, co nosił młodszy brat?

Kristýna: Właśnie tak, to pasuje! Ale najważniejsze jest zawinienie. Czyli czy sprawca działał umyślnie, czy z niedbalstwa.

Jakub: I w tym jest ta główna różnica?

Kristýna: Tak. Zamiar może być bezpośredni, gdy sprawca chciał coś spowodować, albo pośredni, gdy wiedział, że to może się stać, i godził się z tym.

Jakub: A niedbalstwo?

Kristýna: Ono jest albo świadome – kierowca wie, że ryzykuje, ale ma nadzieję, że nic się nie stanie – albo nieświadome, gdy czegoś nie wiedział, choć powinien i mógł to wiedzieć.

Jakub: Rozumiem. Czyli kluczowa różnica jest w głowie sprawcy. Dzięki, Krystyno!

Kristýna: Dokładnie tak. Cała przyjemność po mojej stronie!