Streszczenie Anatomia gruczołów ślinowych

Anatomia Gruczołów Ślinowych: Szczegółowy Przewodnik dla Studentów

Wprowadzenie

Ślinianki (glandulae salivariae) to gruczoły egzokrynne zlokalizowane w obrębie głowy i szyi, które produkują ślinę. Ślina pełni ważne funkcje w nawilżaniu jamy ustnej, trawieniu (początkowe rozkładanie skrobi przez enzymy), ochronie błon śluzowych oraz w utrzymaniu zdrowia zębów.

Definicja: Gruczoły ślinowe to gruczoły produkujące ślinę, dzielące się na duże, wyraźne gruczoły parzyste (parotidea, submandibularis, sublingualis) oraz małe gruczoły ślinowe rozsiane w błonie śluzowej.

Omówienie dużych gruczołów ślinowych

Podzielimy materiał na dwa gruczoły z dostarczonego tekstu: glandula submandibularis i glandula parotidea. Każdy z nich opiszemy pod względem struktury, relacji anatomicznych i unerwienia.

Glandula submandibularis (ślinianka podżuchwowa)

  • Typ: surowiczo-śluzowy (przeważa wydzielina surowicza)
  • Położenie: w spatium submandibulare, pod żuchwą

Definicja: Ductus submandibularis (Whartoni) to przewód ślinianki podżuchwowej, który uchodzi na caruncula sublingualis.

Relacje anatomiczne (w skrócie):

  • Grzbietowo: oddzielona od ślinianki przyusznej przez ligamentum stylomandibulare
  • Bocznie: przylega do fovea submandibularis mandibulae
  • Przez tylny brzeg m. mylohyoideus dostaje się do przestrzeni podjęzykowej
  • Powierzchnia zewnętrzna pokryta blaszką powierzchowną powięzi szyi

Ważne struktury w okolicy:

  1. Ansa cervicalis superficialis – leży na blaszce powierzchownej powięzi
  2. Nervus hypoglossus – przylega w dolnym biegunie trigonum submandibulare
  3. Arteria et vena facialis – pionowo krzyżuje gruczoł (żyła powierzchownie, tętnica przyśrodkowo)

Przebieg ductus submandibularis (Whartoni):

  1. Wychodzi z tylnej części gruczołu
  2. Okrąża tylny brzeg m. mylohyoideus i biegnie między nim a m. hyoglossus
  3. Kontynuuje w przestrzeni podjęzykowej po wewnętrznej stronie gl. sublingualis, krzyżuje się z n. lingualis
  4. Uchodzi na caruncula sublingualis wspólnie z ductus sublingualis major

Unaczynienie i unerwienie:

  • Tętnicze: a. facialis, a. lingualis
  • Odpływ żylny: v. facialis, v. lingualis
  • Drenaż limfatyczny: nodi lymphoidei submandibulares
  • Przywspółczulne: gałęzie z n. facialis przez chorda tympani i n. lingualis do ganglion submandibulare
  • Współczulne: sploty okołotętnicze
  • Czuciowe: n. lingualis (gałąź n. mandibularis)

Praktyczny przykład / zastosowanie:

  • W przypadku zapalenia (sialadenitis) ślinianki podżuchwowej pacjent może odczuwać ból pod żuchwą, obrzęk i trudności w otwieraniu ust; gdzie skierować badanie: palpacja w trigonum submandibulare, kontrola ductus Whartoni i błony śluzowej jamy ustnej.

Czy wiesz, że ślinianka podżuchwowa produkuje większość śliny podstawowej (spoczynkowej), która utrzymuje wilgotność jamy ustnej?

Glandula parotidea (ślinianka przyuszna)

  • Typ: największy gruczoł surowiczy
  • Położenie: bocznie na twarzy, przed małżowiną uszną

Budowa (główne części):

  • Pars superficialis – przylega przyśrodkowo do m. masseter
  • Pars profunda – wypełnia fossa retromandibularis
  • Isthmus – połączenie między superficialis a profunda za ramus mandibulae
  • Glandula parotidea accessoria – drobne gruczoły dodatkowe nad ductus parotideus

Ductus parotideus (Stenoni) – części i przebieg:

  • Pars masseterica – biegnie do przodu po m. masseter, ~1 cm poniżej arcus zygomaticus
  • Pars premasseterica – na przednim brzegu masseteru zagina się głęboko i przebija corpus adiposum buccae
  • Pars buccinatoria – przechodzi przez m. buccinator i uchodzi w vestibulum oris na papilla parotidea na wysokości 2. górnego zęba trzonowego

Fascia parotidea (torebka gruczołu) – trzy blaszki:

  1. Blaszka powierzchowna – część fascia parotideomasseterica, przechodzi na m. masseter
  2. Blaszka głęboka – oddziela gruczoł od przegrody rylcowej (septum styloideum) i mm. pterygoidei
  3. Tractus angularis – wzmocnione pasmo przy angulus mandibulae, przechodzi w blaszkę powierzchowną powięzi szyi, oddziela gruczoł od spatium submandibulare

Unaczynienie i unerwienie:

  • Tętnicze: a. tem
Zarejestruj się po pełne podsumowanie
FiszkiTest wiedzyStreszczeniePodcastMapa myśli
Zacznij za darmo

Masz już konto? Zaloguj się

Przegląd gruczołów ślinowych

Klíčové pojmy: Ślinianka podżuchwowa jest gruczołem śluzowo-surowiczym położonym w przestrzeni podżuchwowej., Przewód podżuchwowy (Whartona) owija mięsień żuchwowo-gnykowy i uchodzi na brodawce podjęzykowej., Unerwienie przywspółczulne ślinianki podżuchwowej pochodzi z nerwu twarzowego, przez strunę bębenkową i nerw językowy., Ślinianka przyuszna jest największym gruczołem surowiczym położonym przed uchem, z przewodem przyusznym (Stenona)., Przewód przyuszny przebiega przez mięsień policzkowy i uchodzi na brodawce przyusznej na wysokości drugiego górnego zęba trzonowego., Nerw uszno-skroniowy zaopatruje śliniankę przyuszną czuciowo i przywspółczulnie (pochodzenie: nerw językowo-gardłowy)., W przypadku zapalenia ślinianki podżuchwowej pojawia się obrzęk pod żuchwą, a w przypadku ślinianki przyusznej – przed uchem oraz ból podczas żucia., Powięź przyuszna posiada trzy blaszki: powierzchowną, głęboką i pasmo kątowe (tractus angularis).

## Wprowadzenie Ślinianki (glandulae salivariae) to gruczoły egzokrynne zlokalizowane w obrębie głowy i szyi, które produkują ślinę. Ślina pełni ważne funkcje w nawilżaniu jamy ustnej, trawieniu (początkowe rozkładanie skrobi przez enzymy), ochronie błon śluzowych oraz w utrzymaniu zdrowia zębów. > **Definicja:** Gruczoły ślinowe to gruczoły produkujące ślinę, dzielące się na duże, wyraźne gruczoły parzyste (parotidea, submandibularis, sublingualis) oraz małe gruczoły ślinowe rozsiane w błonie śluzowej. ## Omówienie dużych gruczołów ślinowych Podzielimy materiał na dwa gruczoły z dostarczonego tekstu: **glandula submandibularis** i **glandula parotidea**. Każdy z nich opiszemy pod względem struktury, relacji anatomicznych i unerwienia. ### Glandula submandibularis (ślinianka podżuchwowa) - Typ: surowiczo-śluzowy (przeważa wydzielina surowicza) - Położenie: w spatium submandibulare, pod żuchwą > **Definicja:** Ductus submandibularis (Whartoni) to przewód ślinianki podżuchwowej, który uchodzi na caruncula sublingualis. Relacje anatomiczne (w skrócie): - Grzbietowo: oddzielona od ślinianki przyusznej przez ligamentum stylomandibulare - Bocznie: przylega do fovea submandibularis mandibulae - Przez tylny brzeg m. mylohyoideus dostaje się do przestrzeni podjęzykowej - Powierzchnia zewnętrzna pokryta blaszką powierzchowną powięzi szyi Ważne struktury w okolicy: 1. Ansa cervicalis superficialis – leży na blaszce powierzchownej powięzi 2. Nervus hypoglossus – przylega w dolnym biegunie trigonum submandibulare 3. Arteria et vena facialis – pionowo krzyżuje gruczoł (żyła powierzchownie, tętnica przyśrodkowo) Przebieg ductus submandibularis (Whartoni): 1. Wychodzi z tylnej części gruczołu 2. Okrąża tylny brzeg m. mylohyoideus i biegnie między nim a m. hyoglossus 3. Kontynuuje w przestrzeni podjęzykowej po wewnętrznej stronie gl. sublingualis, krzyżuje się z n. lingualis 4. Uchodzi na caruncula sublingualis wspólnie z ductus sublingualis major Unaczynienie i unerwienie: - Tętnicze: a. facialis, a. lingualis - Odpływ żylny: v. facialis, v. lingualis - Drenaż limfatyczny: nodi lymphoidei submandibulares - Przywspółczulne: gałęzie z n. facialis przez chorda tympani i n. lingualis do ganglion submandibulare - Współczulne: sploty okołotętnicze - Czuciowe: n. lingualis (gałąź n. mandibularis) Praktyczny przykład / zastosowanie: - W przypadku zapalenia (sialadenitis) ślinianki podżuchwowej pacjent może odczuwać ból pod żuchwą, obrzęk i trudności w otwieraniu ust; gdzie skierować badanie: palpacja w trigonum submandibulare, kontrola ductus Whartoni i błony śluzowej jamy ustnej. Czy wiesz, że ślinianka podżuchwowa produkuje większość śliny podstawowej (spoczynkowej), która utrzymuje wilgotność jamy ustnej? ### Glandula parotidea (ślinianka przyuszna) - Typ: największy gruczoł surowiczy - Położenie: bocznie na twarzy, przed małżowiną uszną Budowa (główne części): - Pars superficialis – przylega przyśrodkowo do m. masseter - Pars profunda – wypełnia fossa retromandibularis - Isthmus – połączenie między superficialis a profunda za ramus mandibulae - Glandula parotidea accessoria – drobne gruczoły dodatkowe nad ductus parotideus Ductus parotideus (Stenoni) – części i przebieg: - Pars masseterica – biegnie do przodu po m. masseter, ~1 cm poniżej arcus zygomaticus - Pars premasseterica – na przednim brzegu masseteru zagina się głęboko i przebija corpus adiposum buccae - Pars buccinatoria – przechodzi przez m. buccinator i uchodzi w vestibulum oris na papilla parotidea na wysokości 2. górnego zęba trzonowego Fascia parotidea (torebka gruczołu) – trzy blaszki: 1. Blaszka powierzchowna – część fascia parotideomasseterica, przechodzi na m. masseter 2. Blaszka głęboka – oddziela gruczoł od przegrody rylcowej (septum styloideum) i mm. pterygoidei 3. Tractus angularis – wzmocnione pasmo przy angulus mandibulae, przechodzi w blaszkę powierzchowną powięzi szyi, oddziela gruczoł od spatium submandibulare Unaczynienie i unerwienie: - Tętnicze: a. tem