Podcast on Understanding the Present Simple Tense

Kapitoly

Wprowadzenie

Do czego służy Present Simple?

Kluczowa zasada: trzecia osoba

Przeczenia i pytania

Kolejność słów w pytaniach

Přepis

Grace: Oto coś, co myli 80% uczniów na egzaminach z angielskiego — i jak już nigdy nie popełnić tego błędu. Chodzi o jeden mały szczegół w czasie Present Simple.

James: Dokładnie! I obiecujemy, że po następnych kilku minutach ten szczegół stanie się dla ciebie banalnie prosty. To naprawdę może podnieść twoją ocenę.

Grace: Słuchasz Studyfi Podcast. Zaczynajmy.

Grace: Dobrze, James, zacznijmy od podstaw. Kiedy właściwie używamy czasu Present Simple?

James: Świetne pytanie. Używamy go do dwóch głównych rzeczy: po pierwsze, do mówienia o nawykach lub czynnościach, które regularnie powtarzamy. Na przykład: „I drink tea every morning”.

Grace: Czyli coś, co robię na co dzień. A ta druga rzecz?

James: Po drugie, do faktów i rzeczy, które są ogólnie prawdziwe. Jak „British people like gardens” albo „My mother cooks fantastic food”. To po prostu stwierdzenie faktu.

Grace: Okej, to wydaje się proste. Gdzie więc jest ten haczyk, o którym wspomniałaś na początku? Ten, na którym wykłada się 80% osób?

James: Haczyk pojawia się przy trzeciej osobie liczby pojedynczej: he, she, it. Tutaj do czasownika musimy dodać końcówkę -s. Czyli „I work”, ale „He works”. To takie proste, a tak często o tym zapominamy!

Grace: A co z pisownią? Czy zawsze dodajemy tylko -s?

James: Nie zawsze. Jeśli czasownik kończy się na -sh, -ch, -o albo -s, dodajemy -es. Na przykład „She watches TV”. A jeśli kończy się na spółgłoskę plus -y, zamieniamy -y na -ies. „I study”, ale „She studies”.

Grace: Brzmi jak plaga końcówek!

James: Trochę tak, ale to te same zasady, co przy liczbie mnogiej rzeczowników. A uwaga na wyjątki: I have, ale he has. I go, ale he goes. I do, ale he does.

Grace: A jak tworzymy przeczenia? Na przykład, jeśli nie piję herbaty?

James: Wtedy na scenę wkraczają nasi mali pomocnicy: „do” i „does”. Do przeczeń używamy „don't” i „doesn't” plus czasownik w formie podstawowej. Czyli „I don't drink tea” i „He doesn't play the guitar”.

Grace: Ważne, żeby nie powiedzieć „he doesn't plays”, prawda?

James: Dokładnie! „Doesn't” już ma w sobie to „s”, więc czasownik zostaje czysty. A pytania? Tu też pomagają „do” i „does”. Pytania tworzymy według schematu ASI: Auxiliary, Subject, Infinitive. Czyli: Do you live here?

Grace: ASI... czyli pomocnik, osoba, czasownik. A co, jeśli chcemy zadać bardziej szczegółowe pytanie, na przykład „Gdzie on mieszka?”

James: Wtedy używamy schematu QuASI. To proste — na początek dodajemy słowo pytające, czyli Question Word. „Where does he live?”. Kolejność reszty się nie zmienia.

Grace: QuASI — Question Word, Auxiliary, Subject, Infinitive. Where does he live? What do you do? To ma sens!

James: I pamiętaj, „do” i „does” mogą być też zwykłym czasownikiem, jak w pytaniu „What do you do?”. Pierwsze „do” to pomocnik, a drugie to główny czasownik. Angielski uwielbia takie pułapki.

Grace: To prawda! Podsumowując: Present Simple to nawyki i fakty. Pamiętajcie o „s” w trzeciej osobie, a do pytań i przeczeń używajcie pomocników „do” i „does”.

James: I to wszystko! Właśnie opanowaliście temat, który sprawia problemy większości uczniów. Gratulacje!

Grace: Dzięki za słuchanie i do usłyszenia w następnym odcinku Studyfi Podcast!