Jak uczyć się do egzaminów na studiach (metoda, która naprawdę działa)

Większość studentów uczy się tak, jak nauczono ich w szkole: czyta notatki, zakreśla najważniejsze fragmenty, a potem czyta zakreślenia. Wydaje się to produktywne, bo materiał zaczyna wyglądać znajomo. Ale to, co znajome, nie jest jeszcze zapamiętane, a egzamin wymaga samodzielnego podania odpowiedzi, a nie jej rozpoznania.

Badania nad uczeniem się są wyjątkowo zgodne co do tego, co sprawdza się w zamian. Poniższa metoda opiera się na dwóch najlepiej potwierdzonych technikach, jakie znamy, i pasuje do zwykłego planu zajęć na studiach.

Nie da się przypomnieć sobie czegoś, czego się nigdy nie zrozumiało. Po każdym wykładzie przejrzyj slajdy lub notatki raz, powoli, i upewnij się, że każdy nagłówek potrafisz wytłumaczyć znajomemu. Sprawdź to, czego nie rozumiesz, póki masz to na świeżo – tydzień przed egzaminem to zły moment, żeby odkryć lukę z trzeciego tygodnia.

To jedyny krok, w którym głównym zajęciem jest czytanie. Niech będzie krótki: chodzi o zrozumienie, nie o zapamiętywanie.

Przepisz każdy wykład jako pytania z krótkimi odpowiedziami – jedna idea na pytanie. „Do czego służy pompa sodowo-potasowa?” to dobre pytanie. „Wyjaśnij transport błonowy” to cały rozdział i skończy się na przejrzeniu go po łebkach.

• W każdym pytaniu pytaj o jedną rzecz: fakt, definicję, mechanizm albo etap.
• Odpowiedź zapisz własnymi słowami, na tyle krótko, żeby dało się ją sprawdzić jednym rzutem oka.
• Dodaj pytania, z którymi poszło Ci źle na ćwiczeniach albo w zadaniach z poprzednich lat – są na wagę złota.

Potem odpowiadaj na pytania z zakrytą odpowiedzią. Cały sens polega na tym, żeby powiedzieć lub zapisać odpowiedź, zanim ją sprawdzisz: w znanym eksperymencie studenci, którzy sprawdzali się z tekstu, tydzień później pamiętali z niego więcej niż ci, którzy w tym samym czasie czytali go ponownie – choć pięć minut po nauce lepiej wypadali ci drudzy.

Wracanie do tych samych pytań po przerwie daje więcej niż przerobienie ich wszystkich w jednym długim podejściu. Obszerny przegląd badań nad rozkładaniem nauki w czasie potwierdził tę korzyść w setkach eksperymentów i pokazał, że im odleglejszy test, tym dłuższe przerwy między podejściami się opłacają.

W praktyce: wróć do pytań z wykładu następnego dnia, potem po kilku dniach, po tygodniu, a dalej mniej więcej co dwa tygodnie aż do egzaminu. Pytania, na które odpowiadasz bez trudu, wracają coraz rzadziej; te, na których się mylisz, wracają szybciej.

W ostatnich dwóch–trzech tygodniach dodaj próbne egzaminy na czas: zadania z poprzednich lat, jeśli Twój wydział je udostępnia, albo przykładowe pytania, jeśli nie. Rozwiązuj je bez notatek, z zegarem w ręku, a potem uczciwie oceń. To trenuje dokładnie to, co mierzy egzamin – tworzenie uporządkowanej odpowiedzi pod presją czasu – i pokazuje, które tematy nadal wymagają kroku 3.

Przy semestrze z czterema przedmiotami wystarczy godzina lub dwie przez większość dni, jeśli zaczniesz wcześnie. Dopasuj bloki do własnego planu zajęć.

• Czytanie notatek od nowa jako główne zajęcie. Buduje poczucie, że materiał jest znajomy, a nie umiejętność przypominania.
• Zakreślanie. Przegląd dziesięciu popularnych technik ocenił je jako jedną z najmniej przydatnych.
• Wkuwanie wszystkiego w ostatnim tygodniu. Te same godziny rozłożone w czasie dają więcej.
• Pomijanie pytań, na których ciągle się mylisz. To właśnie dla nich istnieje harmonogram.
• Za duże pytania. Jeśli odpowiedź zajmuje cały akapit, podziel pytanie.

Jeśli technika wydaje się łatwa, prawdopodobnie niewiele daje. To wysiłek przypominania sprawia, że wiedza zostaje w głowie.

Wszystko powyżej działa z papierowymi fiszkami i kalendarzem – i wielu studentów właśnie tak to robi. Kosztem jest czas: pisanie pytań do każdego wykładu i pilnowanie, co i kiedy trzeba powtórzyć.

StudyFi przejmuje te dwa zadania. Wgrywasz slajdy lub notatki z wykładu, a StudyFi tworzy z nich fiszki i quiz z punktacją; w płatnych planach planuje też powtórki, więc każdego dnia otwierasz tylko to, co jest do powtórzenia. Przejrzyj fiszki, które tworzy – powstają z Twoich materiałów, ale to Ty najlepiej znasz swój przedmiot.